Geef straten hun verhaal terug.
Elk jaar organiseert het 4 mei Comité in opdracht van de gemeente een Herdenkingssamenkomst op 4 mei. Elk jaar is er een school die daaraan meewerkt: leerlingen van groep 8. Dat is voor die leerlingen nog niet zo eenvoudig. Opgegroeid als ze zijn in vrede en welvaart in een land waar zij, volgens een onderzoek, de gelukkigste kinderen van de wereld zijn, is het niet zo gemakkelijk je te verplaatsen in een volstrekt andere wereld en tijd. Maar ze doen hun best: ze schrijven gedichten waarin “opgepakt op straat” rijmt op “kwaad” en ”joden” op “doden”. Abstracte begrippen als Vrijheid en Vrede verbinden met de oorlog van hun overgrootouders is nogal een opgave. Anders werd het toen we verhalen gingen vertellen over Roden. We vertelden het verhaal van de Joodse familie Oudgenoeg aan de hand van foto’s. Ze zagen de plek waar vader Max zijn slagerij had, de Scheepstraschool, waar Saartje Oudgenoeg niet meer naar toe mocht omdat ze Joods was. De Oudgenoegstraat waar ze elke dag doorheen fietsten op weg naar school kreeg ineens een andere betekenis. De oorlog kwam dichtbij. Toen hebben ze brieven geschreven naar de enige overlevende van de familie: Reina Oudgenoeg.

Waarom het Straatnamen-project?

Er kwam een brief.
Een brief van Ella Postema.
Zij was 1 jaar toen haar vader Jan Postema werd opgepakt vanwege zijn rol bij de mei-staking in Roden in de oorlog. Hij werd in Groningen doodgeschoten. In deze brief beschrijft zij haar teleurstelling over het feit dat het onderschrift bij de Postemastraat verdwenen is.
Voor haar voelt het alsof de geschiedenis van haar vader daarmee verdwenen is, alsof het er niet meer toe doet wat er in de oorlog is gebeurd.
Zou het 4mei Comité niet eens met de Gemeente kunnen praten?

Ella Postema vertelt over haar vader…

Deze video is tijdelijk niet te bekijken. Kom je later weer?